Η παρένθετη μητρότητα αποτελεί και στην Ελλάδα μία νόμιμη διαδικασία υποβοηθούμενης αναπαραγωγής η οποία μπορεί να εφαρμοστεί σε μικρό αριθμό ζευγαριών. Η συνηθέστερη ένδειξη για την αναζήτηση παρένθετης μήτρας είναι η ανικανότητα μιας γυναίκας να κυοφορήσει είτε λόγω μη ύπαρξης μήτρας (συγγενώς, μετά από επέμβαση) είτε λόγω σοβαρής δυσμορφίας αυτής ή λόγω κάποιου ιατρικού προβλήματος που καθιστά αδύνατη την κύηση.

Η παρένθετη μητρότητα διαφοροποιείται από τις άλλες μεθόδους υποβοηθούμενης αναπαραγωγής ως προς τη μήτρα στην οποία γίνεται η εμβρυομεταφορά. Τα προηγούμενα στάδια δεν αλλάζουν: ανάλογα με τον παράγοντα υπογονιμότητας μπορούν να χρησιμοποιηθούν τα ωάρια της γυναίκας του ζεύγους ή τα ωάρια δότριας (ειδικά στην περίπτωση αυτή μπορούν να χρησιμοποιηθούν τα ωάρια της παρένθετης μητέρας) και αντίστοιχα το σπέρμα του άντρα του ζευγαριού ή από τράπεζα σπέρματος.

Η διαδικασία αυτή καλύπτεται νομικά στην Ελλάδα με τον νόμο 3089/2002 και αυτό που προβλέπεται είναι ότι το ζευγάρι υιοθετεί το παιδί που θα γεννηθεί.